خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





    همه ذرات هستي ، محو در روياي بي رنگ فراموشي ست .

     

                     نه فريادي ، نه آهنگي ، نه آوايي ،

                                   نه ديروزي ، نه امروزي ، نه فردايي ،

                                                         زمان در خواب بي فرجام ،

    خوش آن خوابي كه بيداري نمي بيند !

     




    چرا از مرگ مي ترسيد ؟

    چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟

    بهشت جاودان آنجاست .

                   جهان آنجا و جان آنجاست

    گران خواب ابد ، در بستر گلبوي مرگ مهربان ، آنجاست !

    سكوت جاوداني پاسدار شهر خاموشي ست .

     

     



    سر از بالين اندوه گران خويش برداريد

                     در اين دوران كه از آزادگي نام و نشاني نيست

                                         در اين دوران كه هرجا ” هركه را زر در ترازو ،

     

               زور در بازوست “ جهان را دست اين نامردم صد رنگ بسپاريد

    كه كام از يكدگر گيرند و خون يكدگر ريزند

                درين غوغا فرو مانند و غوغاها برانگيزند .

     

     

    سر از بالين اندوه گران خويش برداريد

               همه ، بر آستان مرگ راحت ، سر فرود آريد

               چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟

               چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد ؟

    چرا از مرگ مي ترسيد ؟


      عمری است که با باده و می واله و مستیم  


         ما   می زدگان  با  سر زلف    عهد ببستیم 


         هرگز   نرود    از    سر   ما    خاطر   دلدار 


         زیرا   که   فقط   آن   بت   عیار     پرستیم
    .



    جان من  ای مهربان  در دست توست

     

                   این دل عاشق که دادی مست توست

     

     عاشقان  را  یار و  دلبر  جز  تو  نیست

     

                   گردش  انگشتشان بر شست  توست


    این مطلب تا کنون 12 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها :            ,     ,گران ,               ,آنجاست ,خواب ,خويش برداريد ,گران خويش ,اندوه گران ,بالين اندوه ,

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر